2.DEĞERLENDİRME :
El
emeği ile tek tek meydana getirildiği için yazma eserler, basma
eserlerden farklı bir değer taşır. Yazma eserlerde konunun öneminden
başka, elde bulunan bir nüshada yer alması gereken özellikler :
a- Tek (ünik) nüsha (bilinen tek nüsha),
b- Nadir nüsha,
c- Eski tarihli nüsha,
d- Müellif hattı (Müellif yazısı) olan nüsha (esas nüsha),
e- Müellifin söyleyerek yazdırdığı nüsha (müellif nüshası),
f- Müellife okunarak kontrol edilmiş ve düzeltilmiş nüsha (sima‘ kaydı olan nüsha),
g- Müellif müsveddesinden tebyiz edilmiş (temize çekilmiş) nüsha,
h- Müellif nüshası ile karşılaştırılmış nüsha (mukabele kaydı olan nüsha),
i- Müellif nüshasından istinsah edilen nüsha,
j- Müellifin yaşadığı devirde istinsah edilmiş olan nüsha,
k- Müellifin yaşadığı devre en yakın bir tarihte intinsah edilmiş olan nüsha,
l- Mevcut nüshalar içinde tamam olan nüsha,
m- Sanat değeri taşıyan nüsha (yazı, tezhip, minyatür ve cilt bakımından),
n- El yazma esere sahip olan kişi hakkındaki kayıt (temellük kaydını taşıyan nüsha),
o- Yazmanın önemli bir kişi adına (padişah, sultan, devlet adamı) veya kütüphanesi için yazılmış olması.
Bunlar, yazma eserlerin değerini arttıran ve onların değerlendirilmesinde göz önünde tutulması gereken özelliklerdir.






